യക്ഷി

പാതിരാ പക്ഷികള്‍ പാടവെ

ഉയരുന്നു വെള്ളിക്കൊലുസ്സിന്റെ മധുരസ്വരം

പുകമഞ്ഞുമൂടവെ കാറ്റില്‍ പരക്കുന്നു

പുതുനിശാഗന്ധിതന്‍ മാദകസൗരഭ്യം

തമസ്സിനെ വെല്ലും ചുരുുള്‍മുടിയില്‍

പാലപ്പൂ ചുംബിക്കുന്നു സാമോദം

പനിനീര്‍നിറമേറ്റും ചുണ്ടില്‍നിന്നും

ഒഴുകുന്നു ചുടുചോരതന്‍ കൈവഴികള്‍

പടരും നിലാവത്ത് വിടരുന്ന മുല്ലപോല്‍

മനോഹരിയാണവള്‍ ,എങ്കിലും മാനുഷര്‍

വിറയ്കും പുല്‍കൊടിപോല്‍ അവളെക്കണ്ടാല്‍

യക്ഷിയാണവള്‍. രക്തദാഹിയാണവള്‍.

പ്രകൃതീ നീ സുന്ദരിയാകുന്നു….

വിണ്ണില്‍നിന്നും പൊഴിഞ്ഞുവീണ്

മണ്ണില്‍വിരിഞ്ഞു പൊലിയുന്ന

മഴത്തുള്ളികളുടെ നാദം കേട്ടിട്ടോ

കാറ്റിന്‍ചൂളമടിയില്‍ കിണുങ്ങി ചിണുങ്ങി

ഇലത്തുമ്പുകള്‍ ചാഞ്ചാടുമ്പോള്‍

സര്‍ഗ്ഗവൈവിധ്യപൊലിമചാര്‍ത്തുന്ന

പൂങ്കാവനങ്ങളുടെ സുഗന്ധമേറ്റിട്ടോ

നിന്‍ മുഖം ചാര്‍ത്തും വിണ്‍മുത്തുകളുടെ

തിളക്കമേറ്റിട്ടോ പ്രകൃതീ നീ സുന്ദരിയാകുന്നു!

നമ്മുടെ സൗഹൃദം

  എന്‍ ദുഃഖമോര്‍ത്ത് നീ കരയുമ്പോള്‍

ചിറകുവിടര്‍ത്തുന്നതാണ് സൗഹൃദം..

എന്‍ പ്രാണനുവേണ്ടി നീ പിടയുമ്പോള്‍

തെളിയും ദീപനാളമാണ് സൗഹൃദം..

എന്‍ സ്നേഹത്തിനായ് നീ കേഴുമ്പോള്‍

പെയ്തിറങ്ങും വിണ്‍മുത്തുകളാണ് സൗഹൃദം..

എന്‍ ജീവതചരടില്‍ നീ മുത്തു കോര്‍ക്കുമ്പോള്‍

പൂര്‍ണ്ണമാവുന്നതാണ് സൗഹൃദം..

എന്‍ വീണയില്‍ നീ മീട്ടും സ്വരസംഗീത-

ലഹരിയാണ് നമ്മുടെ സൗഹൃദം..!